Εσύ....;έχεις χρόνο;(!)

"Δεν προλαβαίνω", "δεν έχω χρόνο".
Πόσες φορές το έχουμε πει στην καθημερινότητα μας; Πόσες φορές έχουμε αναβάλει ανθρώπους, έχουμε σπρώξει κάτω από το χαλί "εκκρεμότητες", με τη δικαιολογία του χρόνου που δεν έχουμε;
Η αλήθεια είναι ότι δεν κάνουμε χώρο για ανθρώπους και πράγματα. 
Ξεχνιομαστε και δε σταματάμε λίγο να δούμε τι έχουμε προσπεράσει, τι έχουμε αφήσει πίσω. Και έτσι οι σχέσεις χαλούν, οι άνθρωποι γίνονται φωτογραφίες και οι μνήμες θολωνουν.
Ο χρόνος δεν είναι τίποτα άλλο παρά ο αποδιοπομπαίος τράγος μας.
Εμείς δε κάνουμε χώρο για τις υποτιθέμενες προτεραιότητες μας.
Γιατί μια είναι η αλήθεια. Όποιος έχει προτεραιότητα τη δουλειά του θα πέσει με τα μούτρα στη δουλειά του.οποιος έχει τα παιδιά του, θα αφοσιωθεί στα παιδιά του.και οποίος έχει την αγάπη... Θα γέννα αγάπη όπου βρεθεί.
Δεν αναβάλλονται οι προτεραιότητες.ουτε μπορούμε να περιμένουμε να περνάμε 16ωρα στη δουλειά και ταυτόχρονα να έχουμε ψηλά την υγεία μας, τον εαυτό μας, τους συντρόφους μας.
Είναι θέμα επιλογών και όχι χρόνου.
Θέσεις τις προτεραιότητες σου και κάνε χώρο για αυτές. Όλα τα άλλα καλώς ή κακώς θα μείνουν στην άκρη.
Πρόσεξε τι θα αφήσεις στην άκρη.

από τη σελίδα του facebook Ψυχικές Καταδύσεις 

Ξύπνα και δράσε

Αν υπάρχει κάτι που μπορεί να με «σκοτώσει» συναισθηματικά είναι η στασιμότητα.
Όλα ίδια,χωρίς προσπάθεια,χωρίς αλλαγή,χωρίς δράση.
Και το χειρότερο να το βλέπεις και να μην κάνεις τίποτα.
Να φεύγουν οι μέρες έτσι.
Σχεδόν άδειες.
Τόσο άδειες που βλέπεις την μονοτονία να έρχεται και λυπάσαι.

Αν δεν κάνεις κάτι εσύ σήμερα δεν θα αλλάξει τίποτε από μόνο του αύριο και με κανένα μαγικό τρόπο.

Θυμάμαι πάντα μια φράση που άκουσα κάποτε και έχει μείνει βαθιά χαραγμένη μέσα στη μνήμη μου.

«Τις σχέσεις μας τις χτίζουμε κάθε μέρα»


Τις όποιες σχέσεις.

Η φύση μας διδάσκει την ομορφιά

Ἂν μὲ βλέπουν νὰ στέκομαι
ὄρθιος, ἀκίνητος, μὲς
στὰ λουλούδια μου, ὅπως
αὐτὴ τὴ στιγμή,
θὰ νόμιζαν πὼς τὰ διδάσκω. Ἐνῷ
εἶμαι ἐγὼ ποὺ ἀκούω
κι αὐτὰ ποὺ μιλοῦν.
Ἔχοντας μὲ στὸ μέσο
μοῦ διδάσκουν τὸ φῶς.

                                  Νικηφόρος Βρεττάκος

 

Τόσο απλή είναι η ομορφιά που μας διδάσκει η φύση.

Αγάπη θέλει,φροντίδα και φως για να μπορεί να ανθίσει.

Όπως οι σχέσεις μας με τους ανθρώπους.

Περισσότερες φωτο-στιγμές μπορείτε να δείτε εδώ

Το νησί των συναισθημάτων του Μάνου Χατζιδάκι

 Ο πίνακας είναι δημιουργία της Μίλυ Μαρτιώνου

Μια φορά κι έναν καιρό, υπήρχε ένα νησί στο οποίο ζούσαν όλα τα Συναισθήματα.
Εκεί ζούσαν η Ευτυχία, η Λύπη, η Γνώση, η Αγάπη και όλα τα άλλα συναισθήματα.
Μια μέρα έμαθαν ότι το νησί τους θα βούλιαζε και έτσι όλοι επισκεύασαν τις βάρκες τους και άρχισαν να φεύγουν.
Η Αγάπη ήταν η μόνη που έμεινε πίσω. Ήθελε να αντέξει μέχρι την τελευταία στιγμή.
Όταν το νησί άρχισε να βυθίζεται, η Αγάπη αποφάσισε να ζητήσει βοήθεια.
Βλέπει τον Πλούτο που περνούσε με μια λαμπερή θαλαμηγό.

Η Αγάπη τον ρωτάει: «Πλούτε, μπορείς να με πάρεις μαζί σου;»,
«Όχι, δεν μπορώ» απάντησε ο Πλούτος. «Έχω ασήμι και χρυσάφι στο σκάφος μου και δεν υπάρχει χώρος για σένα»

Η Αγάπη τότε αποφάσισε να ζητήσει βοήθεια από την Αλαζονεία που επίσης περνούσε από μπροστά της σε ένα πανέμορφο σκάφος.
«Σε παρακαλώ βοήθησέ με» είπε η Αγάπη.
«Δεν μπορώ να σε βοηθήσω Αγάπη. Είσαι μούσκεμα και θα μου χαλάσεις το όμορφο σκάφος μου» της απάντησε η Αλαζονεία.

Η Λύπη ήταν πιο πέρα και έτσι η Αγάπη αποφάσισε να ζητήσει από αυτή βοήθεια.
«Λύπη άφησέ με να έρθω μαζί σου».
«Ω Αγάπη, είμαι τόσο λυπημένη που θέλω να μείνω μόνη μου» είπε η Λύπη.

Η Ευτυχία πέρασε μπροστά από την Αγάπη αλλά και αυτή δεν της έδωσε σημασία.
Ήταν τόσο ευτυχισμένη, που ούτε καν άκουσε την Αγάπη να ζητά βοήθεια.

Ξαφνικά ακούστηκε μια φωνή: «Αγάπη, έλα προς τα εδώ! Θα σε πάρω εγώ μαζί μου!».
Ήταν ένας πολύ ηλικιωμένος κύριος που η Αγάπη δεν γνώριζε, αλλά ήταν γεμάτη από τέτοια ευγνωμοσύνη, που ξέχασε να ρωτήσει το όνομά του.
Όταν έφτασαν στην στεριά ο κύριος έφυγε και πήγε στο δρόμο του.

Η Αγάπη γνωρίζοντας πόσα χρωστούσε στον κύριο που τη βοήθησε, ρώτησε την Γνώση:
«Γνώση, ποιος με βοήθησε»;
«Ο Χρόνος» της απάντησε η Γνώση.
«Ο Χρόνος;;» ρώτησε η Αγάπη. «Γιατί με βοήθησε o Χρόνος;»
Τότε η Γνώση χαμογέλασε και με τη βαθιά σοφία της είπε:

«Μόνο ο Χρόνος μπορεί να καταλάβει πόσο
μεγάλη σημασία έχει η Αγάπη».

Κάποιοι άνθρωποι θέλοντας να αγαπηθούν....

Κάποιοι άνθρωποι θέλοντας να βιώσουν την ανάγκη τους για αγάπη και αποδοχή τα επιζητούν κάποιες φορές με λάθος τρόπους.

Είτε παριστάνοντας τους αφελείς σε κάποιες καταστάσεις,είτε μειώνοντας τον ίδιο τους τον εαυτό ακόμη,είτε δείχνοντας περισσότερο ενδιαφέρον και αγάπη από όσο θα έπρεπε στους γύρω τους.

Αν τους συναντήσεις ποτέ μην παρεξηγήσεις τον τρόπο τους αυτό και προς Θεού μην τους περάσεις για χαζούς!

Γνωρίζουν πολύ καλά πως αυτή τους η στάση μπορεί να είναι μειονεκτική για τους ίδιους.Το ξέρουν καλύτερα από εσένα.Απλά η αγάπη που ίσως κάποτε στερήθηκαν ή η απόρριψη που κάποτε μπορεί να αισθάνθηκαν τους έκανε πιο αληθινούς και ακόμη περισσότερο δοτικούς.

Ξέρεις πως αγαπάς κάποιον αληθινά όταν..

Δεν νοείται σχέση πραγματική,ουσιαστική και ξεκάθαρη κοιτώντας,θέλοντας και αντέχοντας μόνο τα θετικά χαρακτηριστικά ενός ανθρώπου.
Το παν σε μια σχέση (οποιουδήποτε είδους σχέση) είναι να μπορείς να αποδέχεσαι τον άνθρωπο που έχεις απέναντι σου όπως ακριβώς είναι.

Με την ομορφιά και την ασχήμια του.
Με την δύναμη αλλά  και την αδυναμία του.
Με την πρόοδο αλλά και με την πτώση του.
Με καλά αλλά και τα ανάποδα του.
Με αυτό που είναι και όχι με αυτό που θα ήθελες να είναι ή να γίνει.

Να μπορείς να βγαίνεις από το εγώ σου και να το κάνεις εμείς.

Μόνο τότε μπορείς να αγαπάς αληθινά.

Προτεραιότητα στη δική σου ψυχή

Μου είπες πως κουράστηκες πια να νοιάζεσαι περισσότερο για το τι θέλουν και για το τι σκέφτονται οι άλλοι.Για τα προβλήματα που τους απασχολούν και δεν λένε,μα εσύ πασχίζεις κάθε φορά να βοηθήσεις μαντεύοντας(..!)και κάνοντας τον αόρατο προβληματισμό τους δικό σου.

Αφήνοντας πάντα στην άκρη εσένα και τις δικές σου προσωπικές ανάγκες  βάζοντας σε προτεραιότητα τους άλλους.

Μην το κάνεις γιατί έτσι χάνεις εσένα.Και πίστεψε με για κανέναν και για τίποτα σε αυτόν εδώ τον κόσμο,δεν υπάρχει λόγος και αιτία  να χάσεις εσένα.

Μα και αν υπήρχε ακόμη πες μου ποιος άνθρωπος που να άξιζε θα επέτρεπε να χάσεις τον εαυτό σου για να είναι εκείνος καλά; 

Για να είσαι καλά και να μην ταλαιπωρείς άλλο την ψυχή σου,μάθε να δίνεις προτεραιότητα στο μέσα ΣΟΥ.

Μόνο έτσι θα καταφέρεις να διατηρήσεις την εσωτερική σου γαλήνη και να μπορέσεις να προσφέρεις ένα κομμάτι της σε όσους το έχουν πραγματικά ανάγκη αλλά και το αξίζουν.

Ηλιοκέντητη