Κυριακή, 4 Δεκεμβρίου 2016

Η ζωή είναι αλλού;



Κοιτώντας γύρω μου είναι φορές που αντικρίζω....πολύ πόνο,θλίψη,μοναξιά,υποκρισία..και λυπάμαι,και πονάω.
Είναι κι άλλες φορές που αντικρίζω χαμόγελα,αγάπη,συμπόνια...και τότε γεμίζει η καρδιά μου αγάπη και ελπίδα.
Πολύ πιο σπάνιες βέβαια αυτές οι στιγμές.Και κρατούν τόσο λίγο.Η χαρά πάντα κρατάει λίγο...μοιάζει με  στιγμές που ίσα ίσα τις αγγίζουμε.

Και κάπως έτσι  αυτός ο κόσμος τελευταία μοιάζει στα μάτια μου όλο και πιο φθαρτός.
Ειδικά για όσους από εμάς ζητάμε το κάτι περισσότερο.Το κάτι παραπάνω που μοιάζει άπιαστο.Απόκοσμο.Μια λαχτάρα ευτυχίας και γαλήνης που θαρρείς πως δεν θα τη βρεις ποτέ.
Και όσο την ψάχνεις τόσο πιο πολύ απογοητεύεσαι.
Και τελικά αναρωτιέμαι,μήπως τελικά όσοι υποστηρίζουν πως η ζωή είναι αλλού έχουν δίκιο;
Μήπως πραγματικά είμαστε πλασμένοι για έναν άλλο κόσμο κι απ΄αυτόν εδώ είμαστε απλώς περαστικοί;
Ευλογημένοι πάντως οι άνθρωποι που δεν ζητούν πολλά από τη ζωή τους..γιατί κατέχουν έναν απαίδευτο νου...


Κυριακή, 27 Νοεμβρίου 2016

25 Λέξεις # Η συμμετοχή μου

Πολλά συγχαρητήρια στη Μαρία Νικολάου για τη διοργάνωση,στη νικήτρια Memaria
και σε όλους του υπόλοιπους συμμετέχοντες!
Να είμαστε καλά και να συνεχίσουμε να δημιουργούμε!

Και ένα μεγάλο ευχαριστώ σε όσες και όσους τίμησαν με την ψήφο τους 
και τη δική μου συμμετοχή:)


Γύρω σκοτάδι
και σκιές που σου θυμίζουν 
τους φόβους σου..
Μα στο βάθος 
το λευκό του φωτός.
Της ζωής.
Εκεί να κρατήσεις 
το βλέμμα σου.


Δευτέρα, 21 Νοεμβρίου 2016

Αγάπης φως



Να έρθει ένας ήλιος
Και να 'ναι τόσο ζεστός
Που με μιας να κάψει 
τις καρδιές μας
Από αγάπη!



Τρίτη, 15 Νοεμβρίου 2016

Μια ανάρτηση και μια ευχή για.........

Για αυτούς που νιώθουν πως έχασαν το δρόμο τους.ίσως και τον εαυτό τους.την ταυτότητα τους.
Για αυτούς που κουράστηκαν από τα αδιέξοδα που προβάλλουν στη ζωή τους.
Για αυτούς που νιώθουν μοναξιά στην καρδιά τους.
Για αυτούς που φοβούνται να κάνουν λάθη γιατί δεν μπορούν να συγχωρούν τον εαυτό τους.
Για αυτούς που παλεύουν κάθε μέρα,ώρα και στιγμή να βρουν το δικό τους μονοπάτι και κάθε που βγαίνουν σε λάθος δρόμο απελπίζονται.
Για αυτούς που δεν έμαθαν-ή δεν τους έμαθαν-ποτέ ως τώρα να αγαπούν και να δέχονται το μέσα τους όπως είναι.


Και μια ευχή το αδιέξοδο που βιώνουν τώρα να είναι και το τελευταίο.
Εκείνο που τελικά θα δώσει ο Θεός και θα βγάλει επιτέλους στο λιμάνι της καρδιάς τους που λέγεται γαλήνη.